;


เชื้อสามารถติดต่อจากคนหนึ่งไปอีกคนหนึ่ง โดยการหายใจ ได้รับน้ำมูกหรือเสมหะของผู้ป่วย โดยเชื้อจะผ่านเข้าทางเยื่อบุตา จมูก และปาก
การสัมผัสสิ่งปนเปื้อนเชื้อโรค เช่น ผ้าเช็ดหน้า ช้อน แก้วน้ำ การจูบ
การที่มือไปสัมผัสเชื้อแล้วขยี้ตาหรือเอาเข้าปาก
ไข้หวัดใหญ่มักจะมีอาการรุนแรงกว่าไข้หวัดธรรมดา ไข้สูงเฉียบพลัน อุณภูมิ 39-40 องศาเซลเซียส ติดต่อกัน 3-4 วัน ปวดเมื่อยกล้ามเนื้อ ตาแดงเบื่ออาหาร น้ำมูก คัดจมูก ไอ เจ็บคอ อาจมีอาการทางระบบทางเดินอาหาร เช่น ถ่ายเหลว คลื่นไส้อาเจียน และในเด็กเล็กอาจมีภาวะชักจากไข้สูง


ภาวะแทรกซ้อนที่พบได้บ่อย ได้แก่ หูชั้นกลางอักเสบ ไซนัสอักเสบ หลอดลมอักเสบ และปอดอักเสบ
ส่วนภาวะแทรกซ้อนที่พบได้น้อยแต่มีความรุนแรง ได้แก่ กล้ามเนื้อหัวใจอักเสบ สมองอักเสบ

รักษาด้วยยาต้านไวรัส Oseltamivir และให้การรักษาตามอาการ เช่น ยาลดไข้พาราเซตามอล หลีกเลี่ยงการใช้ยากลุ่มแอสไพริน เช็ดตัวลดไข้ ยาลดน้ำมูกและยาละลายเสมหะ ดื่มน้ำให้เพียงพอ รับประทานอาหาร และพักผ่อนให้เพียงพอ ส่วนผู้ป่วยที่มีความเสี่ยงที่จะเกิดอาการรุนแรงหรือภาวะ
- ไม่ควรคลุกคลีใกล้ชิดกับผู้ป่วยที่มีอาการไข้หวัด หรือถ้าจำเป็นควรใส่หน้ากากอนามัย
- หลีกเลี่ยงการอยู่ในสถานที่ที่มีผู้คนแออัด และอากาศถ่ายเทไม่ดี
- หมั่นล้างมือด้วยน้ำและสบู่ หรือใช้แอลกอฮอล์เจลทำความสะอาดมือ
- ไม่ใช้สิ่งของร่วมกับผู้อื่น เช่น แก้วน้ำ ช้อนส้อม ผ้าเช็ดหน้า ผ้าเช็ดตัว เป็นต้น
- ฉีดวัคซีนป้องกันไข้หวัดใหญ่ปีละครั้ง เนื่องจากเชื้อไวรัสไข้หวัดใหญ่ที่ระบาดจะมีการเปลี่ยนแปลง